Flexibiliteit van het thuisfront

Zondagmiddag kreeg ik van mijn man wat minder leuk nieuws. Eerst was het nog wat onzeker, maar nu is het plan helemaal rond. Ze komen 17 juni niet binnen in de thuishaven. De regionale commandant in het Caribisch gebied heeft op basis van de situatie in de regio verzocht of het schip langer in het gebied kan blijven. Ze moeten nu wachten tot het volgende stationsschip hen daar komt aflossen. Het komt er op neer dat ze nu een paar dagen later de haven binnen lopen….

boot

Nou dat is mooi balen! Maandenlang kijk je uit naar een bepaalde datum: 17 juni. Papa komt net mooi thuis voor Vaderdag. We zijn al wekenlang driftig iedere dag een centimeter van het meetlint af te knippen…. En dan komt hij dus gewoon niet thuis.

Voor mijzelf is het niet zo erg. Het zijn maar drie dagen, wat is dat nou op 5,5 maand? Maar ik kan mijn kinderen dit toch niet verkopen? “Jongens papa komt nu drie dagen later thuis hoor!”. Ik weet nu al dat als ik ze dat vertel ze in huilen zullen uitbarsten. Hij ìs al zolang en dan duurt het nu nóg langer. Vooral de oudste heeft het er op het moment al zo moeilijk mee…

Ik heb het zondagavond zelf ook eventjes moeten laten zakken trouwens, maar ja je moet toch ook meteen weer gaan schakelen. De plannen worden anders, het schema wordt helemaal anders. Mijn man was op de huidige binnenkomstdag vrij. Ik zou op excursie meegaan met school. Maar als ze dan thuis komen staan wij -logisch denk ik- dus op de haven. Dus weer wat te regelen. Bovendien baal ik er van dat als ze nu thuis komen dit midden in de schoolweek van de kinderen is. Papa komt thuis en de jongens moeten de volgende dag gewoon weer naar school. Geen weekend samen in alle rust genieten van elkaar. Nee. Ze zitten in de schoolbanken terwijl papa thuis is.

IMG-20160524-WA0048

En wat de kinderen betreft heb ik een tijd zitten nadenken. Voorlopig vertel ik nog niets. Afgelopen dagen heb ik ook niets meer gevraagd of gezegd over hoeveel nachtjes het nog duurt voordat papa thuis komt…. Ook heb ik de centimeter even laten liggen. En kijk nou….. er zijn op magische wijze zomaar drie nachtjes bij gekomen! Ik hoop dat ze dit accepteren en anders is het tegen die tijd nog vroeg genoeg om het uit te leggen. Het komt wel weer goed gelukkig, dit redden we ook! Het is trouwens al eens eerder gebeurt dat ze niet op afgesproken dag binnen kwamen, lees hier maar eens.

Zo zie je maar weer. Bij de Marine heb je nooit helemaal zekerheid. Flexibiliteit van personeel maar óók van thuisfront is vereist.

 

4 Reacties over “Flexibiliteit van het thuisfront

  1. Ik weet het. Ik heb geen einddatum gegeven aan de kinderen. Ik hou het telkens op nog 4 weken. Hij is zelden op het afgesproken tijdstip terug. Nu dus de dag. Het heeft mij wel drie dagen gekost om zelf weer de knop om te zetten. Het lijkt een beetje de laatste week voor de vakantie als je werkt. Die week lijkt een eeuwigheid te duren.
    Ps. Kids zijn 2,6 en 11 jaar.

    Wel fijn om je blog te lezen. Ha zitten in hetzelfde schuitje?

  2. Vaak smokkel ik er bij voorbaat al een paar dagen bij. Dubbel feest want dan kwam papa vaak eerder thuis dan gepland. Sterkte met de laatste loodjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
UA-58512786-1
%d bloggers liken dit: