Het afscheid

Afgelopen zondag was het dan zover. We hebben afscheid genomen van mijn man en de papa van mijn kindjes. Al weken hikte ik hier tegen aan. Natuurlijk weet ik dat die 5,5 maand wel goed komen. Dat lukt me wel. Maar afscheid nemen blijft iets vreselijks. Gewoon dat moment. Ik vind het heftig om te zien dat mijn man afscheid neemt van de kinderen, voor lange tijd. Zowel voor mijn man, die alle drie de kinderen zo lang moet missen. Als voor de kinderen, die hun papa zo lang moeten missen. Op zulke moment kan ik echt vol schieten of in tranen uitbarsten. Als we thuis zijn is het namelijk wel weer goed, en gaat het leven weer gewoon verder.

IMG_9769

De bemanning moest om 11 uur aan boord zijn. Mijn ouders, zus en haar vriend kwamen ons bij ons huis ophalen om gezamelijk naar de haven te gaan. Het vertrek stond gepland voor 13 uur. Dan kan je nog even bij elkaar aan boord te zijn, want vóór het moment van vertrek moeten de uitzwaaiers natuurlijk nog van boord af. Toen mijn man zijn tas in zijn slaapverblijf had gebracht, moest hij nog heel even iets doen voor het werk wat belangrijk was. Daarna zijn we wat te drinken gaan halen. Op een of andere manier vinden de kinderen het altijd gewèldig als ze iets mogen drinken op de boot.

IMG_9781

Het afscheid probeerden we een beetje luchtig te houden. Ik had de kinderen van te voren al gezegd dat het niet erg was als ze moesten huilen, want het is een behoorlijk lange tijd dat papa weg gaat. Vooral mijn oudste zoon zag er èrg tegen op namelijk. Ook aan boord wilde hij het liefst steeds meteen gaan. We hielden “zijn” afscheid met papa erg kort. Vorige keer werd hij namelijk echt ziek van de buikpijn. Zodra hij van boord ging, werd dat al beter. Dus oma nam hem, na een knuffel en een kus, mee van boord. Op de kade mocht hij foto’s gaan maken! Dit om de wachttijd wat minder erg te maken. S nam het er nog uitgebreid van, knuffelde en kuste papa hevig. Daarna waren F en ik nog aan de beurt. Daarna gingen ook wij van boord.

IMG_9786

Op de kade deed ik F in de Wompat voor op mijn buik. Lopend naast me was op dit moment niet handig, met water overal. Hij peert hem af en toe echt namelijk. 😉 Op mijn rug in de Wompat vond ik op dit moment niet zo gezellig, op mijn buik kon ik hem heerlijk knuffelen. L stond bij mijn moeder en zus. S wisselde af met opa, mijn zus en haar vriend, waarbij hij nog een heel tijd op zijn nek heeft gezeten en dus alles goed kon overzien. Fijn om de aandacht over de kinderen zo te kunnen verdelen, wat ik op zo’n moment toch echt wel belangrijk vind (al is het alleen al voor de veiligheid…).

 

De kindjes zwaaien hier nog even goed naar papa. Tot over 5,5 maand! #manbijdemarine #marine

Een video die is geplaatst door Emy (@kaboutertuin) op

De loopplanken werden verwijderd, de trossen werden los gegooid en de boot werd de haven uit gesleept. Nou, daar gingen ze dus! Tot over 5,5 maand weer! Als het schip ver genoeg van de kant is wordt het schip met de sleepboten omgekeerd. Daarna zet het schip koers richting open zee. Op zich hadden we genoeg gezien. L was al met de rest richting auto. S trok toch nog aan mijn hand. Hij wilde nog even blijven kijken hoe het schip omdraaide. Dat is natuurlijk ook prima.

boot
Twee sleepboten laten het schip omdraaien zodat het weg kan varen

Met zulke reizen vind ik het belangrijk dat de kinderen ook zien dat het schip echt weg is, dat papa voor langere tijd weg is. Hoe vervelend het moment (van afscheid nemen) ook is. Ik denk dat het uiteindelijk voor de kinderen ook duidelijker is. En verdriet mag dan ook toch?

13 Comments on “Het afscheid

  1. Wow, bijna een half jaar! Heftig zeg. Ook voor de kids natuurlijk. Ben benieuwd hoe je je door de komende periode heenslaat met 3 kids. Het zal je vast lukken, maar ik wens je toch nog een hoop kracht en veel succes toe!
    MamavdDag onlangs geplaatst…Zo word je een coole mamaMy Profile

    • Dank je wel voor je lieve reactie!
      Het komt inderdaad vast wel goed, maar het is best wel lang. Vorige reis was 4 maanden… Scheelt toch weer 1,5 maand. Wat wel fijn is is dat we de zomer nu in het vooruitzicht hebben. Heerlijk! En tegen die tijd komt hij ook weer terug.

  2. Het is wel rot dat je zo lang zonder hem moet zijn. Aan de andere kant is het dan ook wel weer echt leuk en gezellig als hij thuis komt. Het is dan altijd weer speciaal!

    • Ja hoor dat is zeker zo! Het houdt het spannend 😉 Wij redden ons wel, maar het is vooral voor de kinderen heel erg vervelend. Vooral de oudste twee maken het nu heel bewust mee (bijna 8 en 5)

  3. Wauw, hier heb ik alleen maar respect voor! Wel rot dat jullie hem zo lang moeten missen. Ik wens je veel kracht en liefde toe!

  4. Oh wat lijkt me dat lastig zeg! De 5,5 maand dat ik mijn vriend moest missen (wegens langeafstand overigens, niet vanwege werk) vond ik al zó moeilijk. En dat nog zonder kinderen… Dus uitkijken maar naar het moment dat ie weer terugkomt!
    Sabine onlangs geplaatst…Verhuisd naar –> http://www.besabine.comMy Profile

  5. Echt knap van jullie beide dat jullie zo lang zonder elkaar kunnen hoor. Lijkt me ook van je man best pittig! Succes en sterkte!

    • Dank je wel Jessica! Ja is voor hem ook moeilijk, alle drie de kinderen missen. Gelukkig heeft hij aan boord ook wel veel om handen. Dank je wel en het komt goed! X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

UA-58512786-1
%d bloggers liken dit: