Week 3 #adventchallenge

Dit verhaal gaat nog over de derde adventweek. Advent is een Christelijke periode en begint 4 weken voor de kerst, altijd op een zondag. De advent is de voorbereidingstijd op het kerstfeest. Met kerst vieren we natuurlijk de geboorte van Jezus. Advent komt van het woord ‘adventus’ en dit betekent ‘komst’. Vorige week kon je op mijn blog al lezen dat ik mee ging doen met de adventschallenge. Vandaag lees je hoe ik de opdracht van afgelopen week heb ingevuld. Daarna zal ik de opdracht van komende week verklappen.

In week drie was er niet echt een opdracht, maar meer een thema. Namelijk een week die in het teken staat van persoonlijk geluk en happiness. Een stukje dankbaarheid kan hier ook in naar voren komen. Voor iedereen is dit anders. Vandaar de vrijheid om er zelf een draai aan te geven; Wat is mijn persoonlijk geluk? Wat maakt mij happy? Waar ben ik dankbaar voor? Lees je mee?

Kinderen

De eerste gedachte die meteen door mijn hoofd schoot, waren natuurlijk mijn kinderen. Dáár word ik namelijk echt gelukkig van. Maar alleen dat antwoord is natuurlijk een beetje kort en daarom wilde ik graag verder kijken waarom ze mij nou echt zo gelukkig maken.

Zwanger

Sinds 2001 ben ik samen met mijn man, inmiddels dus alweer ruim 13 jaar. Na drie jaar gingen we samenwonen op een flatje, ik studeerde toen nog. Toen we vijf jaar samen waren besloten we om samen voor een kindje te gaan. Mijn man vaarde toen veel dus het kwam niet altijd handig uit. Uiteindelijk bleek ik na een jaar ongeveer zwanger te zijn. Wat was het spannend en onwerkelijk. Wel waren we ontzettend blij en dankbaar. Zo bijzonder om dit allemaal mee te mogen maken. Ondanks dat ik me verre van goed voelde.

Ik was toen 22 jaar en zat in het laatste jaar van mijn opleiding. Zelf vond ik het een perfecte timing. Ik moest nog wat stages lopen, dit deed ik allemaal nog tijdens mijn zwangerschap. Voor de bevalling had ik alle stages afgerond. Daarna moest ik nog afstuderen en dat moest in principe met z’n tweetjes gaan doen. Als je een speciale reden had kon je toestemming aanvragen om het alleen te doen. En dat deed ik. Ik wilde een ander niet gaan “belasten” met mijn zwangerschap. De toestemming kreeg ik en dus kon ik het afstuderen in m’n eentje doen.

In maart 2008 werd onze L geboren. Bijna 3 weken te vroeg en voor ons gevoel geheel onverwacht. De geboorte was echt prachtig, ik kijk er nog steeds met zo’n goed gevoel op terug. Het ging ook heel erg snel. We voelden ons ook meteen zo verantwoordelijk voor hem. De eerste anderhalf jaar van zijn leven ben ik met hem thuis geweest. Ik heb de verzorging geheel zelf kunnen doen. En als ik daar aan terug denk, ben ik daar nog steeds heel erg blij mee en daar ben ik ook heel dankbaar voor. Ik heb niets van hem gemist.

Broertjes

Begin 2010 bleek ik weer zwanger te zijn, dit keer was het heel snel gegaan. In september is onze S geboren. Een heerlijk ventje en een hele zoete baby (toen de krampjes voorbij waren), wat een makkelijk kind! Eind 2012 was ik weer in verwachting. In de zomer vorig jaar is daar F dus bij gekomen. F was geen makkelijke baby. Hij huilde en krijste ontzettend veel. Mijn moeder gevoel zei al gauw dat iets niet in de haak was en ik vermoedde reflux. Mijn vermoeden werd bevestigd door de huisarts en de CB arts. Met medicatie ging het steeds wel wat beter gelukkig. De komst van deze twee mannetjes in ons gezin maken mij nog gelukkiger dan ik al was. De komst van ieder kind zorgt dat de liefde in mijn hart wordt verdubbeld! Het is zo mooi en bijzonder om dat te voelen. Voordat je kinderen krijgt is dat echt niet voor te stellen.

Werk

In 2009 heb ik een eigen praktijk in de gezondheidszorg geopend. Dat loopt goed. Tijdens mijn derde zwangerschap heb ik de knoop doorgehakt te willen afbouwen omdat ik gewoon meer tijd met mijn kinderen door wil brengen. Zo kon mijn oudste, die toen inmiddels op de basisschool zat, absoluut niet aarden op de naschoolse opvang. Helaas werk ik momenteel nog steeds op de zaak, omdat ik nog (tot eind volgend jaar) vast zit aan een contract voor de bedrijfsruimte. Ik werk nu nog twee dagen (ik werkte er drie) en gelukkig gaat het thuis nu aardig goed. De oudste gaat niet meer naar de BSO en we hebben ook geen KDV meer nodig. Beide oma’s passen nu een dag op en dit geeft veel meer rust in huis. 

Persoonlijk geluk

Waar gaat dit verhaal nou naar toe? Werk maakt mij dus, op dit moment, niet gelukkig. Voor mij is het veel belangrijker dat mijn kinderen goed in hun vel zitten, want dan gaat het met deze mama ook goed. Ik merk dat rust en regelmaat ons gezin goed doen. En hoe kunnen we dat nou beter voor elkaar krijgen dan dat mama thuis is bij de kinderen?
Nu ik dit aan het typen ben, bedenk ik me dat ik een heel ander verhaal gemaakt heb dan ik eigenlijk in mijn hoofd had. Maar dit is dus wat mij echt gelukkig maakt…. mijn kinderen!

De vierde opdracht

Afgelopen week was het de vierde en laatste opdracht van deze challenge (ik loop een beetje achter door de drukte). Die dit keer in het teken staat van acts of generosity. Een mooie opdracht om deze challenge mee af te sluiten. De opdracht is heel simpel;

Iets goed doen voor een ander. Zonder dat je daar zelf beter van wordt.

Dat kan iets kleins zoals geld wisselen voor iemand die daarom vraagt. De deur open houden etc. Zolang je er zelf maar geen direct belang bij hebt dan het gevoel iets goeds gedaan te hebben. Wil je weten hoe ik deze opdracht heb ingevuld? Hou mijn blog dan in de gaten, want hij komt snel online!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

UA-58512786-1
%d bloggers liken dit: